Rentestaffels bij grootbanken: zo werkt de rente over je saldo
Bij een rentestaffel krijgt ieder deel van je saldo een eigen rentepercentage. Zo bereken je wat je effectief overhoudt bij ABN AMRO, ING en Rabobank.
Grootbanken vermelden hun spaarrente vaak als één percentage. Zodra je saldo een bepaalde grens passeert, blijkt dat percentage alleen te gelden over een deel van je geld. De rest valt in een andere schijf, met een ander tarief.
Zo’n opbouw heet een rentestaffel. Bij de drie Nederlandse grootbanken is die staffel progressief: ieder deel van je saldo krijgt de rente van de bijbehorende schijf. Het percentage dat je uiteindelijk over je hele saldo ontvangt, ligt daardoor bijna altijd lager dan het hoogste getal dat je ziet staan.
Dit artikel legt uit hoe die staffels werken, hoe je de rente over je saldo berekent, en waarom de hoogste geadverteerde rente niet automatisch het meeste oplevert.
Wat is een rentestaffel?
Een rentestaffel verdeelt je spaarsaldo in schijven. Elke schijf heeft een ondergrens, een bovengrens en een eigen rentepercentage. Een bank kan bijvoorbeeld 1,50% geven over de eerste €10.000 en 1,40% over het deel daarboven tot €20.000.
De schijven zijn een eigenschap van het product, niet van jou als klant. Ze staan in de tarievenoverzichten van de bank en kunnen worden aangepast, net als de percentages zelf.
Progressief: ieder deel van je saldo telt apart
Hier gaat het vaakst iets mis in de verwachting. Bij een progressieve staffel geldt een lager percentage niet met terugwerkende kracht over je hele saldo. Alleen het deel dat boven de grens uitkomt, valt in de volgende schijf.
Een voorbeeld met een staffel van 1,50% tot €10.000 en 1,40% daarboven, bij een saldo van €15.000:
De eerste €10.000: 1,50% rente, dat is €150 per jaar.
De resterende €5.000: 1,40% rente, dat is €70 per jaar.
Samen: €220 rente over €15.000.
Je krijgt dus niet 1,40% over het volledige bedrag, en ook niet 1,50%. Je krijgt een gewogen mengsel van beide.
Kopstaffel en de rente over je saldo
De rente over de eerste schijf wordt vaak de kopstaffel genoemd. Dat is het getal waarmee banken hun spaarrekening aankondigen en waarop veel overzichten sorteren. Het is niet per definitie het hoogste percentage uit de staffel, zoals verderop blijkt.
Wat je werkelijk overhoudt is de rente over je hele saldo: de totale jaarrente gedeeld door dat saldo. In het voorbeeld hierboven is dat €220 gedeeld door €15.000, oftewel ongeveer 1,47%.
Hoe groter je saldo, hoe verder de rente over je saldo van de kopstaffel af komt te liggen — tenminste, bij een staffel die omlaag loopt.
Rekenvoorbeeld: €50.000 bij drie grootbanken
De volgende voorbeelden gebruiken de staffels zoals die op 11 augustus 2026 op de eigen tarievenpagina’s van de drie grootbanken stonden, voor vrij opneembaar sparen. Die pagina’s staan onderaan bij de bronnen. Tarieven en schijfgrenzen veranderen, dus controleer de actuele stand voordat je een keuze maakt.
Rabobank — kopstaffel 1,50%. Over €50.000: €150 (eerste €10.000 tegen 1,50%), €140 (tot €20.000 tegen 1,40%) en €390 (tot €50.000 tegen 1,30%). Samen €680 per jaar, oftewel 1,36% over je saldo.
ING — kopstaffel 1,25%. Over €50.000: €125 (eerste €10.000 tegen 1,25%) en €400 (het deel daarboven tegen 1,00%). Samen €525 per jaar, oftewel 1,05% over je saldo.
ABN AMRO — kopstaffel 1,25%. De eerste schijf loopt door tot €500.000, dus over €50.000 geldt overal 1,25%. Dat is €625 per jaar, oftewel 1,25% over je saldo.
Waarom de hoogste kopstaffel niet altijd het meeste oplevert
ING en ABN AMRO adverteren in dit voorbeeld met hetzelfde percentage van 1,25%. Toch levert ABN AMRO €100 per jaar meer op, simpelweg omdat de eerste schijf veel verder doorloopt voordat er een lager tarief begint.
De kopstaffel zegt dus weinig zolang je niet weet waar de schijfgrenzen liggen. Twee banken met een identiek geadverteerd percentage kunnen honderden euro’s per jaar verschillen bij hetzelfde saldo.
Omgekeerd houdt Rabobank in dit voorbeeld ook bij een dalende staffel het hoogste bedrag over, doordat het niveau van alle schijven hoger ligt. Alleen de hoogte van de kopstaffel vergelijken, of alleen de schijfgrenzen, leidt allebei tot de verkeerde conclusie.
Lopen staffels altijd omlaag?
Nee. Bij ABN AMRO geldt voor het deel boven €500.000 een tarief van 1,45%, hoger dan de 1,25% over de eerste schijf. De kopstaffel is daar dus niet het hoogste percentage uit de staffel, en een staffel kan stijgen naarmate het saldo groeit.
Dat komt doordat een staffel een commercieel instrument is en geen natuurwet. Een bank kan kleine spaarders willen belonen, grote saldi juist willen aantrekken, of het aanhouden van zeer grote bedragen willen ontmoedigen.
Wat gebeurt er boven de hoogste grens?
Veel staffels eindigen met een schijf waarin geen rente meer wordt vergoed. Bij ING en ABN AMRO geldt dat voor het deel boven €1.000.000, bij Rabobank voor het deel boven €5 miljoen.
Voor de meeste spaarders is dat niet direct relevant, maar het laat wel zien dat de laatste schijf altijd het lezen waard is. Ook zonder een nultarief kan het verschil tussen de bovenste schijven groot zijn.
Een staffel is iets anders dan een drempelwaarde of bonusrente
Niet elke gelaagde rente is een staffel. Sommige banken werken met een drempelwaarde: je ontvangt een hogere rente pas als je saldo boven een bepaald bedrag uitkomt, of juist alleen tot een maximum. Andere banken hanteren een tijdelijke actierente of een bonusrente die aan voorwaarden is gebonden, zoals maandelijks inleggen of niet opnemen.
Die vormen werken anders dan een progressieve staffel en zijn ook anders te vergelijken. Hoe zo’n systeem er in de praktijk uitziet, lees je in bunq MassInterest uitgelegd: basisrente, bonusrente en drempelwaarde.
Meer uitleg over de begrippen die banken in hun voorwaarden gebruiken, vind je in wat betekenen de voorwaarden van een spaarrekening?
Waar let je op bij het vergelijken?
Reken met jouw eigen saldo: een staffel die gunstig is bij €10.000 kan ongunstig uitpakken bij €80.000.
Kijk naar de schijfgrenzen, niet alleen naar de percentages: de grens bepaalt hoeveel van je geld het hoogste tarief krijgt.
Vergelijk wat je over je eigen saldo krijgt: alleen dan vergelijk je gelijke grootheden.
Reken in euro’s als je twijfelt: het jaarlijkse rentebedrag maakt het verschil tussen twee aanbieders het duidelijkst.
Houd rekening met wijzigingen: bij variabele rente kan de bank zowel de percentages als de schijfgrenzen aanpassen.
Beoordeel ook de voorwaarden: opneembaarheid, rente-uitbetaling en depositogarantie staan los van de staffel.
Hoe toont RevoSave staffels?
Op de bankpagina’s van ABN AMRO, ING en Rabobank staat de volledige staffel met alle schijven en percentages. Op sparen bij een grootbank reken je je eigen saldo door naar de rente over dat saldo en het jaarbedrag per bank.
In de Spaarindex zie je hoe de grootbanken zich verhouden tot de rest van de markt.
Wil je breder kijken dan de grootbanken, dan vergelijk je alle aanbieders op vergelijken.
Samengevat
Een rentestaffel verdeelt je saldo in schijven met elk een eigen rentepercentage. Bij de Nederlandse grootbanken is die staffel progressief: ieder deel van je saldo krijgt de rente van de bijbehorende schijf, en een lager tarief geldt nooit met terugwerkende kracht over het geheel.
Het percentage dat je ziet adverteren is de kopstaffel. Wat je werkelijk ontvangt is de rente over je hele saldo: de totale jaarrente gedeeld door dat saldo. Bij €50.000 kwam dat in de voorbeelden hierboven uit op 1,36% bij Rabobank, 1,25% bij ABN AMRO en 1,05% bij ING, terwijl de geadverteerde percentages 1,50%, 1,25% en 1,25% waren.
Vergelijk daarom altijd op basis van je eigen saldo, en kijk naar de schijfgrenzen en niet alleen naar het hoogste percentage. Twee banken die met hetzelfde tarief adverteren, kunnen honderden euro’s per jaar uit elkaar liggen.
Bronnen
Van uitleg naar vergelijken
Bekijk welke rente en voorwaarden bij je passen
Vergelijk actuele spaarrekeningen en deposito’s van Nederlandse en Europese banken.